logo

Archive for the ‘Świat teatru’ Category:

  • Luty 24, 2013
  • Świat teatru
  • Możliwość komentowania WIARA W MISJĘ została wyłączona

WIARA W MISJĘ

Teatr-ruch ożywiała wiara w misję demaskatorską teatru, w to, że zdobycie świadomości zafałszo- wań to jednocześnie ich przezwyciężanie. Charakteryzuje trafnie ten sposób myślenia Zbigniew Osiński, który w tamtych czasach był raczej uczestnikiem ruchu niż jego obserwatorem i inter­pretatorem: „to, co decyduje o żywotności młodego teatru, o tym, że stał się on jednym z nerwów polskiej kultury, wychodzi […] poza teatr jako sztukę. […] «Walka o niezafałszowany obraz świata, w którym żyjemy», «aktywny stosunek do świata», «poznawczą nieufność», «służenie prawdzie, bo tej wszyscy najbardziej potrzebujemy, ale już zapomnieliśmy, na czym nam powinno zależeć», […] «sprawdzić ogólnikowe hasła, pojemne mity wymijające trudności
Read More


  • Luty 17, 2013
  • Świat teatru
  • Możliwość komentowania NOWA SYTUACJA została wyłączona

NOWA SYTUACJA

W nowej sytuacji zasad­niczym problemem dla grupy pokoleniowo-ideowej jest stwo­rzenie autentycznych więzi między kulturą a społeczeństwem, między twórcą a świadomością społeczną. […] To, co postu­luje i próbuje praktykować młody teatr, wyraża się właśnie w dążeniu do możliwie pełnej zgodności między tym, co się czyni w sztuce, a tym, do czego dąży się w życiu.” Aby być tym właśnie, ruch szukał przede wszystkim formuły teatru pozwalającej wypełnić misję odnowienia kultury, którą teatr-ruch czuł się obarczony. „Przed teatrem studenckim stoi dziś zadanie określenia swego pokolenia, jego miejsca w życiu, osądzenia jego aspiracji, stwierdzenie możliwości. Paweł JaniecWitaj! Jestem Paweł Janiec i jestem księgowym. Bloga
Read More


  • Luty 10, 2013
  • Świat teatru
  • Możliwość komentowania WOBEC DZIEJÓW została wyłączona

WOBEC DZIEJÓW

Istnieje także konieczność określenia się wobec ojców, […] właśnie my powinniśmy ocenić krytycznie ich działalność i spróbo­wać wyboru, przeprowadzić selekcję norm i metod postępowa­nia, by uniknąć już popełnionych błędów.” Taka koncep­cja teatru — przytoczone fragmenty manifestu-wypowiedzi Teatru Ósmego Dnia z 1970 roku były wyrazem kształtowania się wspólnej świadomości ruchu teatralnego — zakładała poszu­kiwanie wartości etycznych, na których można by oprzeć ocenę siebie i otaczającego świata.Budowanie wspólnej platformy etycznej to drugi ważny element integrujący zespoły wewnątrz teatru-ruchu. „Pracę naszą łączymy z trudem poznania siebie, z uświadomieniem ładu etycznego żądanego od otaczającej nas rzeczywistości. […] Paweł JaniecWitaj! Jestem Paweł Janiec i jestem
Read More


  • Luty 8, 2013
  • Świat teatru
  • Możliwość komentowania AKCJA TEATRU została wyłączona

AKCJA TEATRU

Akcję teatru musi wyprzedzić zamach na własne zobojęt­nienie i oportunizm, musi nastąpić zderzenie idei i sposobu jej realizacji, bytu i powinności, faktów i postulatów, dokonujące się wpierw w świadomości aktora. […] Ów akt, polegający na podjęciu moralnej konfrontacji treści własnego poznania, aby poruszyć sumienia innych, leży u podstaw społecznego działa­nia teatru” — pisze Bogusław Litwiniec, jeden z twórców i ani­matorów ruchu teatralnego.Podstawową wartością etyczną jest prawda, ściśle mówiąc, autentyczność rozumiana jako zgodność ekspresji z własnymi doświadczeniami i odczuciami. „Uświadomiliśmy sobie — pisze Lech Raczak — że bardziej niż prawda o człowieku postawio­nym W’ sytuacji ostatecznej interesuje nas sytuacja codzienna. Paweł
Read More


  • Styczeń 23, 2013
  • Świat teatru
  • Możliwość komentowania BUDZĄCA SIĘ ŚWIADOMOŚĆ została wyłączona

BUDZĄCA SIĘ ŚWIADOMOŚĆ

Nie budzi w nas dreszczy wiadomość o okrucieństwach np. wojny francusko-pruskiej, ale drżymy w niedogrzanych domach; nie możemy leczyć psychicznych obciążeń wojennych naszych ojców, możemy natomiast potykać się z powołaną przez nich do życia biurokracją; nie musimy tworzyć nowych ideologii, musimy jednak walczyć o uczciwą realizację istniejącej.”  Teatr ma być miejscem, w którym aktor dzieli się z innymi tym, co jest rzeczywiście jego odkryciem świata, jego przeżyciem. „W dalszym ciągu będziemy uparcie mierzyć się ze sobą, by osiągnąć szczerość. Myślę, że jest ona największą szansą porozu­mienia z innymi ludźmi, dlatego też warto czynić z niej oręż — nie tylko w
Read More


  • Styczeń 16, 2013
  • Świat teatru
  • Możliwość komentowania W DALSZYM CIĄGU została wyłączona

W DALSZYM CIĄGU

„W dalszym ciągu będziemy uparcie mierzyć się ze sobą, by osiągnąć szczerość. Myślę, że jest ona największą szansą porozu­mienia z innymi ludźmi, dlatego też warto czynić z niej oręż — nie tylko w posługiwaniu się teatrem […]. Jeżeli się pragnie, aby teatr był sposobem bycia, do końca z sobą, partnerami i zapraszanymi do siebie ludźmi, trzeba być szczerym.”  Prawda jako najważniejsza wartość etyczna ma się wyrażać w kreowaniu wobec widza-partnera jedynie takiego świata sce­nicznego, który jest odbiciem aktualnego stanu świadomości członków zespołu. Szczerość wobec siebie daje moralne prawo oceniania innych, krytykowania ludzi decydujących o mechani­zmach instytucji społecznych, politycznych. Paweł JaniecWitaj!
Read More


  • Grudzień 31, 2012
  • Świat teatru
  • Możliwość komentowania PIERWOTNY PROBLEM została wyłączona

PIERWOTNY PROBLEM

„Jest więc pier­wszorzędnym problemem sprowadzenie naszej działalności do świadomego wysiłku twórczego, który da wyraz naszego pozna­nia lub zagubienia — ale prawdy, a nie pełnych «poezji» uro­jonych zagrożeń i wydumanych tematów.” Prawda ma się wyrażać również w mówieniu wprost o waż­nych, a spychanych z pola widzenia problemach życia społecz­nego kraju. „Dotykamy tu sprawy, podejrzewam, fundamental­nej — istnienia swoistego ewenementu «autocenzury». O tym piekielnie szkodliwym zjawisku nie tylko na gruncie teatru studenckiego trzeba mówić i pisać. Trzeba je kompromito­wać” — pisze Ryszard Bigosiński z Teatru 77. Paweł JaniecWitaj! Jestem Paweł Janiec i jestem księgowym. Bloga piszę dlatego, że od zawsze mnie to pasjonowało.
Read More