logo

Archive for Marzec, 2014:

WYWARCIE WIELKIEGO WRAŻENIA

Wynikało to głównie z obawy, iż wszelkie porozumienia będą precedensem dla innych krajów. Jeżeli nawet zachodni bankierzy nie wierzyli, że odzyskają pieniądze, to przynajmniej chcieli przekonać opinię publiczną, że zajęli twarde stanowisko.Wywarcie takiego wrażenia było najważniejsze dla bankierów amerykańskich, którzy przez cały czas zawiłych negocjacji (sześć miesięcy 1981 r.) konsekwentnie trzymali się twardszej linii niż banki innych krajów, określając swoje stanowisko jako bardziej handlowe. Banki europejskie były pod większą presją okoliczności politycznych. W każdym razie rola, jaką zamierzali odegrać bankierzy, miała implikacje polityczne. W czasie spotkania frankfurckiego, zorganizowanego przez Dres- dener Bank 20 maja 1981 r., banki Stanów Zjednoczonych reprezen­tował
Read More


ROZBICIE NA ETAPY

Przewlekły i rozbity na poszczególne etapy tryb negoq’aqi dawał rządom i bankom wierzycielskim wielkie możliwości wglądu w sprawy naszej gospodarki, stawiania coraz to nowych warunków, uzależniania stanowiska od ewolucji sytuaq’i politycznej i gospodar­czej z pozostawieniem ówczesnych władz w niepewności, co do ostatecznego uregulowania sprawy. Niepewność ta utrudniała, o ile nie uniemożliwiała, opracowanie i realizaq’ę sensownego i realnego programu stabilizacji gospodarczej. Po drugie, odroczenie terminów płatności lub refinansowanie nie oznaczało zmniejszenia ogólnego obciążenia gospodarki polskiej dłu­gami, a tylko odciążenie jednego roku i przy pomyślnych układach najbliższych lat, ale kosztem dużego obciążenia kilku następnych lat. Paweł JaniecWitaj! Jestem Paweł Janiec i jestem
Read More


OGÓLNE OBCIĄŻENIE

Jeżeli chodziło o ogólne obciążenie, to raczej się ono zwiększyło, zwłaszcza po przyjęciu metody refinansowania. Istniała obawa, że w 1984 r. i latach następnych może powstać ponownie niezwykle trudna sytuacja. Po trzecie, wobec odmowy banków odroczenia lub refinansowa­nia płatności odsetek, trzeba było na bieżąco płacić odsetki od około 3/5 sumy zadłużenia, co miało wynieść od 2 do 2,5 mld dolarów rocznie. Ponieważ suma ta tylko w niewielkiej części (prawdopodob­nie tylko około 500 min dolarów) mogła znaleźć pokrycie w dodat­nim saldzie bilansu handlowego, a bilans płatniczy nie dawał w naj­bliższych latach żadnej nadwyżki. Płatności te musiały być więc finansowane nowymi kredytami.
Read More