//////

Monthly Archives: Wrzesień 2013

LICZNE PROPOZYCJE

Dość liczne są natomiast propozycje konwersji części zobowiązań wobec Klubu Paryskiego na zasadach komercyjnych. W tym przypa­dku należność wobec wierzyciela może zostać wykupiona przez zagranicznego inwestora, a wykupiony dług wymieniony na udziały kapitałowe w przedsiębiorstwach będących własnością Skarbu Państ­wa lub na polską walutę z budżetu państwa. Stosowanie konwersji może poprawić polski bilans płatniczy w przyszłości, gdy zapadać będą terminy płatności rat kapitałowych, wówczas część kapitału zostaje spłacona przed terminem w walucie krajowej z dyskontem.Dopiero w końcu 1994 r. została uregulowana sprawa spłat naszych zobowiązań wobec zachodnich banków komercyjnych sku­pionych w Klubie Londyńskim.

JEDNORAZOWA OPERACJA

W ramach jednorazowej operacji (27 października 1994 r.) nastąpiło wykupienie części długu i wymiana starego na nowy (tzw. Brady Bonds). Kwota wyjściowa zadłużenia, które w tym dniu wynosiło 14,292 mld dolarów, pomniejszona o  umorzone zaległe odsetki, w sumie 782 min dolarów, i powięk­szona o 19 min dolarów (kwota wynikająca z przeliczenia wszystkich należności na dolary i wliczenia pewnych nie uzgodnionych należno­ści) została pomniejszona o 3,254 mld dolarów w wyniku wykupu części długu i o 2,43 mld dolarów z tytułu umorzenia należności w ramach zamiany kolejnej części długu na obligacje z dyskontem (wymieniono 5,4 mld dolarów poprzedniego długu na: 2,97 mld dolarów nowego).

OSTATECZNE ROZLICZENIE

Ostateczne rozliczenie wzajemnych należności i zobowiązań pomiędzy dwoma państwami miało być zakończone w listopadzie 1995 r. Zobowiązania budżetu państwa z tytułu zadłużenia zagranicznego wyniosły pod koniec 1994 r. aż 694 139,3 mld złotych, co stanowiło 65,5% długu publicznego. Suma ta powstała z przeliczenia należno­ści w walutach wymienialnych i rublach transferowych na złote według kursów z 30 grudnia 1994 r. Była ona o 1,6% mniejsza niż w roku poprzednim dzięki wdrażaniu porozumień z Klubem Parys­kim i Klubem Londyńskim. Z początkiem października 1995 r. Polska rozpoczęła spłatę rat kapitałowych od długu wobec Klubu Paryskiego.

SZANSA POPRAWY

Teoretycznie Polska powinna mieć szansę na poprawę sytuacji kredytowej na międzynarodowych rynkach finansowych. Jednakże nowe kredyty nadal zaciągamy głównie w instytucjach międzyna­rodowych, jak Bank Światowy, EBOR i Europejski Bank Inwes­tycyjny. Istnieją bardzo rozbieżne poglądy na naturę kryzysu zadłużeniowe­go, formułowane przez czterech głównych współuczestników między­narodowych stosunków pożyczkowych. Generalnie, są nimi między­narodowe banki udzielające pożyczek, przedstawiciele rządów, in­stytucje międzynarodowe (jak MFW i Bank Światowy) oraz za­dłużone państwo. Nie są to grupy jednorodne. Na przykład banki wierzycielskie działają na różnych podstawach prawnych i odmienny jest ich stosunek do dłużników.