//////

Monthly Archives: Lipiec 2012

NEGOWANA SYTUACJA

„Została zanego­wana sytuacja przedstawienia i teatru jako dzieła autonomicz­nego w stosunku do rzeczywistości społecznej, jako dzieła, które rządzi się wyłącznie własnymi prawami […], zamiast szukać siebie […] szukać swojej prawdy wjakimś zapisanym tekście dramatycz­nym, aktor szukał środków, znaków do tego, by przekazać swoją prawdę, którą musiał sam sobie znaleźć w kontakcie nie tylko z owym jednym tekstem dramatycznym, ale z całokształtem swe­go życiowego, umysłowego i fizycznego doświadczenia.” Ruch teatralny tego okresu oddziałał przede wszystkim jako ruch artystyczny i wspólnotowy.

NOWA SCENICZNA FORMUŁA

Stworzył nową formułę scenicz­nej wypowiedzi, w której wykorzystane zostały zarówno do­świadczenia teatru politycznego, jak i nurtu poszukiwań twór­czych skupionych wokół Teatru Laboratorium Grotowskiego. Stworzył również miejsce, gdzie kształtowały się style życia wobec dominujących odmienne, realizujące zasadę zgodności deklaro­wanych idei i codziennego działania, wobec postępującego urze- czowienia, instytucjonalizacji kontaktów międzyludzkich, po­szukujące pełnego wyrazu kontaktów osobowych we wspólnocie. Już to samo stanowiło o atrakcyjności środowisk, w których można było robić coś razem w dużej grupie, w skali kraju. Tym bardziej że był to okres rozszerzającego się pola „społecznej próżni”, tworzonej celowo przez niszczenie wszelkich form auten­tycznego życia społecznego.