//////

Monthly Archives: Styczeń 2012

PIERWSZE SPOTKANIE TEATRÓW

W dniach 7—8 czerwca odbyło się w Warszawie pierwsze spotkanie teatrów studenckich, zorganizowane wyłącznie z ich własnej inicjatywy. W spotkaniu uczestniczyło 19 teatrów (tych najlepszych, najbardziej zna­czących w środowisku). W wyniku dyskusji utworzono Radę Artystyczną, niezależny organ przestawicielski ruchu teatral­nego. Oto wyjątki z protokółu tego zebrania: „Rada Artystycz­na jest samorządnym, suwerennym organem przedstawicielskim teatrów. Jej decyzje są wyrazem stanowiska całego ruchu tea­tralnego i winny być wiążące dla wszystkich instancji SZSP. […] Proponujemy także udział w pracach Rady przedstawiciela Wydz. Kultury ZG SZSP. Powołana w ten sposób Rada jest, zdaniem wszystkich uczestniczących w spotkaniu teatrów, jedynym upra­wnionym reprezentantem interesów środowiska teatru studen­ckiego, zobowiązanym w szczególności do obrony dorobku artystycznego teatrów studenckich.”

AGENCJA TEATRALNA

Agencja Teatralna i Rada Artystyczna to autentyczne, samo­rządne organy ruchu teatralnego zbuntowanego przeciw insty­tucji kultury studenckiej podporządkowanej SZSP. Ich utworżenie rozpoczyna nowy okres młodego teatru w Polsce.Postawiony wobec faktów dokonanych Wydział Kultury ZG SZSP nadaje Radzie status instytucji oficjalnej, działającej w ramach organizacji, powołując Radę na wniosek teatrów na posiedzeniu 23 czerwca w Lublinie. Skład jej jednak ulega pewnej zmianie pod wpływem presji przedstawicieli organi­zacji. Stwierdza się, że Rada — nazwana od tej chwili Progra­mową — będzie działać do zwołania Forum Młodego Teat ru, pro­jektowanego w jesieni. Na posiedzeniu przedyskutowano pro­jekt statutu Rady opracowany przez teatry.

PODKREŚLENIE STATUTU

Statut ten podkre­śla, iż Rada jest ciałem stawiającym się jakby na zewnątrz SZSP, jest organem przedstawicielskim ruchu, reprezentującym jego interesy wobec organizacji. Proponowano, by w jej skład wcho­dził tylko jeden przedstawiciel Wydziału Kultury ZG SZSP. Do statutowych obowiązków Rady Programowej należało także organizowanie i programowanie imprez artystycznych. Teatr- -ruch dążył do tego, żeby przejąć kontrolę nad całokształtem ‚ziałalności społecznej i artystycznej młodego teatru. Rada mia­ła programować wyjazdy zagraniczne i wymiany artystyczne z tea­trami innych krajów. Miała także zająć się sprawami bytowymi zespołów, opracowaniem systemu stypendialnego oraz zabezpie­czeń socjalnych. Miała występować w roli mediatora w spra­wach spornych między ruchem a organizacją.

JEDNOCZESNE PRZYGOTOWANIE

Rada powoływa­łaby Forum Młodego Teatru, w skład którego weszliby przed­stawiciele wszystkich zespołów oraz komisji kultury zarządów wojewódzkich SZSP. Projekt statutu przygotowano na naj­bliższe jesienne Forum do dyskusji i ewentualnego zatwierdze­nia.Jednocześnie z przygotowaniami organizacyjnymi zmierzają­cymi do stworzenia warunków samodzielnego istnienia teatru- ruchu trwały dyskusje nad wspólną płaszczyzną światopoglą­dową i artystyczną młodego teatru. W drugim informatorze Agencja Teatralna opublikowała swój kolejny manifest — Tekst nr 3, oraz manifesty innych zespołów teatralnych. Przytaczamy ich fragmenty: „Stary teatr, instytucja teatru to zjawiska estetyczne, teatr estetyczny służy polityce, jest przez politykę ste­rowany, służy jej celom. Jest to teatr zniewolony.

GRANICE KOMPROMISU

O polityczności teatru nie stanowi tematyka jego spektakli, lecz jego etos, jaki wyznaje i realizuje. Teatr etycz­ny to zarazem teatr społeczny, traktujący siebie jako model spo­łeczeństwa alternatywny wobec zastanej struktury społecznej (jednocześnie przebudowę świata zaczyna od siebie) […]. Pod­stawowe pytanie etyczne teatru politycznego, występującego przeciw strukturze rzeczywistości: Czy wolno tę strukturę na­ruszać nie dając nic w zamian, nie proponując żadnego roz­wiązania pozytywnego […]. Jeżeli ją naruszam, niezależnie od tego, w jaki sposób, to tę strukturę modyfikuję, wprowadzam do niej nowe.”„Granice kompromisu, czyli granice uczciwości. Kompromis pragmatyczny, czyli życiowy (także i taki, który służy możli­wości powstania i prezentacji spektaklu). Kompromis taktyczny, etyczny i artystyczny, autocenzura, wejście w układ, czekanie na dobry moment.