//////

Monthly Archives: Grudzień 2010

SZCZEGÓŁOWA ANALIZA

Szczegółowa analiza wielokierunkowych działań instytucji kultury studenckiej nie jest moim zadaniem. Przedstawienie wybranych kierunków i form tych działań — jak sądzę, naj­ważniejszych — ma na celu pokazanie otoczenia młodego teatru jako pewnej całości, z którą był integralnie związany, a zarazem wobec której musiał się ciągle określać, by zachować własną tożsamość.Najbardziej chyba kulturotwórczą imprezą stały się wrocław­skie międzynarodowe festiwale teatralne. Miały one formułę prze­glądu, a nie konkursu, a ich celem w początkowym okresie była prezentacja dorobku teatru studenckiego na świecie. Nazwa festiwalu brzmiała: Międzynarodowy Festiwal Festiwali Teatru Studenckiego, a regulamin przewidywał możliwość prezentacji jedynie zespołów wyselekcjonowanych, nagrodzonych już na in­nych festiwalach.

TREŚCI I FORMY OBIEGU

Od początku jednak ambicją twórców idei festi­walu i jego organizatorów  było coś więcej niż jedynie umożli­wienie szerokiej publiczności obejrzenia ciekawych spektakli. Miały one stać się „… rodzajem świątecznego spotkania artysty­cznej młodzieży świata, gdzie bodaj ważniejszym od poszczegól­nych dokonań artystycznych jest stworzenie okazji do wymiany między młodzieżą świata kultur, myśli, obyczajów, twórczych niepokojów ideowych w obliczu współczesności…” I rzeczywi­ście, festiwale stały się spotkaniem ludzi ideowo sobie bliskich, ludzi poszukujących, zbuntowanych przeciw konwencjom este­tycznym i społecznym, ogarniętych pasją naprawiania świata. Do Wrocławia ściągały więc wielotysięczne tłumy młodych, żeby przeżyć wspólne święto nowej sztuki. „Festiwal dla wszystkich stanowi rodzaj świątecznego spotkania młodości, nonkonformiz- mu, niekonwencjonalnej wyobraźni” —piszą jego organizatorzy we wstępnych propozycjach koncepcji jednego z kolejnych festi­wali.

W ZAŁOŻENIACH PROGRAMOWYCH

Od początku również w założeniach programowych festiwali uwzględniono liczne imprezy towarzyszące: występy znanych zespołów profesjonalnych, koncerty, wystawy plastyczne, para­teatralne akcje uliczne, seminaria i dyskusje prowadzone przez wybitnych teatrologów i krytyków poświęcone problemom współczesnej dramaturgii i sytuacji awangardy w Polsce i na świecie.Festiwal (2—9 maja 1967 roku) zgromadził rzeczywiście jedy­nie teatry studenckie, nagradzane już poprzednio na festiwalach polskich lub w innych krajach. Duże zainteresowanie publiczno­ści, krytyki teatralnej, a także środków masowego przekazu, spo­wodowało, iż impreza wrocławska natychmiast zdobyła wielką popularność. O tym pierwszym festiwalu pisał Konstanty Puzyna: „Dziwne to imprezy, artystyczne i zarazem autentyczne, bez drętwej mowy, światopoglądowe, masowe, a zarazem towarzy­skie, niemal półprywatne, kipiące od awangardowych ambicji, za­razem najgoręcej atakujące problemy pozaestetyczne, społeczne, w najlepszym, nie wytartym sensie tego słowa.”