//////

Monthly Archives: Listopad 2010

MIMO NAZWY

Mimo swej na­zwy był już nie tylko studencki. W formule organizacyjnej prze­kroczono przyjęte pierwotnie założenia i obok teatrów studen­ckich pojawiły się we Wrocławiu wybitne zespoły światowej awan­gardy teatralnej, między innymi słynny zespół Petera Schuma­na z Nowego Jorku „Bread and Puppet Theatre”. Atmosfera tego festiwalu odpowiadała nastrojom czasu. Był to okres szczy­towy ruchów kontestacyjnych na Zachodzie i wrocławskie spot­kanie, pełne emocjonalnego napięcia, przyczyniło się do popula­ryzacji ich idei, a zarazem do rozbudzenia refleksji nad aktual­nymi problemami społecznymi w Polsce.Festiwal (17—24 października 1971) to ostatni festiwal „stu­dencki”. Formuła festiwali zmieniała się w sposób charaktery­styczny, odzwierciedlając kierunek ewolucji całego nurtu teatral­nego istniejącego w ramach instytucji kultury studenckiej. Teatr studencki coraz wyraźniej stawał się częścią międzynarodowej awangardy teatralnej, w pełni świadomą swego miejsca w tym ru­chu i określającą się jednoznacznie wobec „przyjaciół” i „wro­gów .

ZMIANA RZECZYWISTOŚCI

Zmianie rzeczywistości odpowiadała zmiana nazwy na Międzynarodowy Festiwal Teatru Otwartego, którą przyjęto na Festiwal trzeci charakteryzowało osłabienie rewo­lucyjnych nastrojów i skupienie się na możliwościach realizowa­nia wartości wspólnoty w sferze prywatnej, w osobowych, indy­widualnych kontaktach między ludźmi. „Z ideowych założeń ruchu wynikają również usilne rozmaicie realizowane próby zatarcia granicy między zespołem a jego gośćmi, wciągnięcie zatem widowni w grę, a raczej działanie, wspólnotę człowieczą, w inten­cjach głębiej pojętą…” pisze o tym festiwalu Józef Kellera. Festiwal Teatru Otwartego, mający już światową renomę ważnego przeglądu dorobku teatralnej awangardy, był znacznie mniej interesujący od poprzednich, właśnie dlatego, że uległ insty­tucjonalizacji. Nie było już atmosfery spontanicznego spotkania, lecz raczej atmosfera jarmarku pomysłów, które w praktyce tea­tralnej mogą się przydać. Ożywienie wniosły jedynie walczące teatry Ameryki Południowej i Portugalii, nawiązujące do daw­nych. rewolucyjnych tradycji.